ja, en dat zijn dan hele hoge windveren die niet geschilderd hoeven te worden!
Zo is het Han..!Vier nog maar lekker een week vakantie...!Veel plezier en geniet van het zonneke.
Hoe de man in de wolken eigenlijk heette En waar hij vandaan kwam, was onbekend. In het dorp beneden wou ook niemand dat weten De man in de wolken, zo stond hij bekend. De man in de wolken kwam nooit naar beneden Alleen, maar volmaakt gelukkig was hij En dat had een bijzondere reden Aan de muur van zijn huis hing een prachtschilderij. De man in de wolken kon er uren naar kijken In schoonheid gingen zijn dagen voorbij. Een hoger geluk kon hij niet bereiken Dan kijken en kijken naar het prachtschilderij. En vaak zag je mensen naar boven toe lopen Naar de man in de wolken met het prachtschilderij. De deur van zijn huis stond voor iedereen open Kom er maar in, zei hij altijd gastvrij. En iedereen gaf hem omdat het zo hoorde Een brood of wat wijn, als een soort van entree. Dat was door de jaren gewoonte geworden Voor de man in de wolken nam je iets mee. En op een stoel naast de man in de wolken gezeten Werd alles opeens zo helder als glas. Het prachtschilderij deed je even vergeten Hoe treurig en lelijk het leven soms was. (...)© Harry Jekkers... en in jouw geval is het geen prachtschilderij, maar een al even prachtige foto!
heel erg mooi han,ik loop dikwijls met mijn hoofd in de wolken :-)nu weet je waarom:-)
Alleen regent het af en toe wel verrekte lang....
windveren, als ik eerlijk moet zijn is dit nieuw voor me, maar het is wel verrassend mooi.Geniet van je laatste weekje vakantie, als jij terug naar huis komt begint mijn verlof dan :o)
mooie wolkenkunst!
Een reactie posten
7 opmerkingen:
ja, en dat zijn dan hele hoge windveren die niet geschilderd hoeven te worden!
Zo is het Han..!
Vier nog maar lekker een week vakantie...!
Veel plezier en geniet van het zonneke.
Hoe de man in de wolken eigenlijk heette
En waar hij vandaan kwam, was onbekend.
In het dorp beneden wou ook niemand dat weten
De man in de wolken, zo stond hij bekend.
De man in de wolken kwam nooit naar beneden
Alleen, maar volmaakt gelukkig was hij
En dat had een bijzondere reden
Aan de muur van zijn huis hing een prachtschilderij.
De man in de wolken kon er uren naar kijken
In schoonheid gingen zijn dagen voorbij.
Een hoger geluk kon hij niet bereiken
Dan kijken en kijken naar het prachtschilderij.
En vaak zag je mensen naar boven toe lopen
Naar de man in de wolken met het prachtschilderij.
De deur van zijn huis stond voor iedereen open
Kom er maar in, zei hij altijd gastvrij.
En iedereen gaf hem omdat het zo hoorde
Een brood of wat wijn, als een soort van entree.
Dat was door de jaren gewoonte geworden
Voor de man in de wolken nam je iets mee.
En op een stoel naast de man in de wolken gezeten
Werd alles opeens zo helder als glas.
Het prachtschilderij deed je even vergeten
Hoe treurig en lelijk het leven soms was. (...)
© Harry Jekkers
... en in jouw geval is het geen prachtschilderij, maar een al even prachtige foto!
heel erg mooi han,
ik loop dikwijls met mijn hoofd in de wolken :-)
nu weet je waarom:-)
Alleen regent het af en toe wel verrekte lang....
windveren, als ik eerlijk moet zijn is dit nieuw voor me, maar het is wel verrassend mooi.
Geniet van je laatste weekje vakantie, als jij terug naar huis komt begint mijn verlof dan :o)
mooie wolkenkunst!
Een reactie posten